Ramazan Pidesi: Sadece Bir Ekmek mi, Bir Hatıra mı?
Ramazan geldi mi, şehirlerin kokusu değişir. Sokak aralarından yükselen o mis gibi hamur ve kavrulmuş susam kokusu, takvim yapraklarından daha hızlı haber verir gelişini. Yumurtalı, bol susamlı, üzeri hafif kızarmış bir ramazan pidesi… Sadesi de vardır elbet ama iftara dakikalar kala insanın aklına en çok o susamlı, sıcacık olan düşer.
Ramazan pidesi yalnızca aç bir mideyi doyuran bir besin değildir. O, bekleyişin, paylaşmanın ve sabrın sembolüdür. Gün boyu tutulan orucun ardından sofraya konan ilk pide, aslında sadece ekmek değildir; bir arada olmanın, aynı anda aynı duaya “âmin” demenin sessiz tanığıdır.
Fırın önlerinde beklemek… Bazen sabırsızlanmak, bazen hafifçe sinirlenmek… Ama çoğu zaman da hiç tanımadığın insanlarla kısa sohbetlere dalmak. “Kaç dakikaya çıkar ustam?” diye başlayan cümleler, memleket muhabbetine kadar uzanır. O kuyrukta herkes eşittir; öğrencisi de vardır, emeklisi de, çocuklu aileler de. Ramazan, o anlarda sadece bireysel bir ibadet olmaktan çıkar; mahalle kültürünün yaşayan bir parçasına dönüşür.
Ve o telaş… Fırından yeni çıkmış, eli yakacak kadar sıcak pideyi alıp iftar sofrasına yetişme çabası. Sokaklarda hafif bir koşuşturma, evlere yetişmeye çalışan insanlar… Ezan okunmadan önce kapıdan içeri girmenin heyecanı. Sıcacık pidenin buharı, sofradaki çorbanın kokusuna karışır. İşte o an, günün bütün yorgunluğu silinir.
Ramazan pidesi çoğu insan için çocukluğu hatırlatır. Babasının elinden tutup fırına giden bir çocuk… Eve dönüş yolunda pidenin kenarından minik bir parça koparmaya çalışmak… Annenin “İftara az kaldı, sabret” uyarısı… O küçük anılar, yıllar geçse de unutulmaz. Bugün aynı pideyi kendi çocuğuna uzatan bir baba ya da anne, aslında sadece bir ekmek değil, bir hatırayı da devretmektedir.
Bu yüzden ramazan pidesi 7’den 70’e herkes için kıymetlidir. Çünkü o, sadece karın doyurmaz; gönül doyurur. Paylaşmayı hatırlatır, sabrı öğretir, aynı sofrada buluşmanın değerini yeniden hissettirir. Belki de bu yüzden, yıl boyunca en çok özlenen tatlardan biri yine o olur.
Sıcacık, bol susamlı bir ramazan pidesi… Bir lokmasında çocukluk, bir lokmasında mahalle, bir lokmasında ise birlik ve beraberlik saklıdır. Ramazan boyunca sofralara gelen bu mütevazı lezzet, aslında bir ayın ruhunu taşır.
Hakan kaya
Pm dergi GYY
