Bir ülkenin geleceğini görmek istiyorsanız yalnızca ekonomisine, teknolojisine ya da yükselen binalarına bakmayın. Sınıflarına bakın.
Çünkü bir ülkenin yarını, bugün o sıralarda oturan çocukların nasıl yetiştirildiğinde saklıdır. Ve o çocukların hayatına ailelerinden sonra en güçlü şekilde dokunan kişi çoğu zaman öğretmenidir.
5 Ekim Dünya Öğretmenler Günü, bana göre yalnızca öğretmenleri kutladığımız bir gün değil; bir toplumun geleceğini kime emanet ettiğimizi yeniden hatırladığımız bir gündür.
Yıllardır eğitimin içindeyim. Çocukların büyüdüğünü, mezun olduğunu, yıllar sonra yeniden okulun kapısından içeri girdiğini gördüm. Şunu çok net söyleyebilirim: Çocuklar yıllar sonra hangi konuyu hangi sayfadan öğrendiklerini unutabiliyorlar. Ama bir öğretmenin onlara nasıl hissettirdiğini kolay kolay unutmuyorlar.
“Sen yapabilirsin.” diyen bir öğretmeni… Yanlış yaptığında onu utandırmak yerine yeniden denemesi için cesaretlendiren bir öğretmeni… Kimsenin fark etmediği yeteneğini gören, sessizliğinin ardındaki duyguyu anlayan, bazen yalnızca gözlerine bakarak “Bugün iyi misin?” diye soran öğretmeni…
İşte öğretmenlik tam da burada başlıyor.
Bugün bilgiye ulaşmak hiç olmadığı kadar kolay. Bir çocuk birkaç saniye içinde dünyanın öbür ucundaki bilgiye erişebiliyor. Yapay zekâ sorularına cevap verebiliyor, teknolojik araçlar kişiye özel öğrenme yolları oluşturabiliyor. Bu nedenle öğretmenin rolü de değişiyor.
Artık öğretmen yalnızca bilgiyi aktaran kişi değil. Bilginin içinden doğruyu seçmeyi öğreten, çocuğa soru sorduran, merak ettiren, düşündüren ve en önemlisi insani değerleri yaşatan kişidir.
Teknoloji bir çocuğa bir problemin cevabını verebilir. Ama düştüğünde yeniden ayağa kalkmayı, arkadaşının başarısını alkışlamayı, hata yaptığında özür dilemeyi, kendi değerini bilirken başkasının değerine de saygı duymayı hâlâ insandan öğreniyoruz.
Bu yüzden geleceğin dünyasında öğretmenlere daha az değil, belki de her zamankinden daha fazla ihtiyacımız olacak.
Başöğretmenimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün “Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır.” sözü, öğretmenliğin taşıdığı büyük sorumluluğu bugün de güçlü biçimde hatırlatıyor.
Çünkü öğretmenin eseri bir bina değildir. Bir kitap değildir. Bir proje değildir. İnsandır.
Ve yetiştirdiğimiz her çocuk; yarının annesi, babası, bilim insanı, sanatçısı, girişimcisi, yöneticisi, öğretmeni ve vatandaşıdır.
Bugün sınıfının kapısını açıp çocuklarına gülümseyen, bir öğrencisinin hayatında küçücük de olsa iyi bir iz bırakmak için emek veren bütün öğretmenlere söylemek istediğim bir şey var:
Belki yaptığınız her şeyin sonucunu bugün göremeyeceksiniz. Ama yıllar sonra bir insanın verdiği doğru bir kararda, gösterdiği merhamette, kurduğu güzel bir cümlede, hatta kendi çocuğuna yaklaşımında sizden bir iz olabilir.
Çünkü öğretmenlik, etkisi ders ziliyle sona ermeyen bir meslektir.
5 Ekim Dünya Öğretmenler Günü kutlu olsun. İyi ki çocukların hayatına dokunan öğretmenler var. İyi ki geleceği yalnızca anlatmakla kalmayıp, onu her gün sınıflarında yetiştiren öğretmenler var.
Ayşegül Varol
Özel Kültürlü Gelecek Okulları Kurucusu
Eğitimci – Girişimci – Danışman
